Jazz in Duketown

Zo, dat is al weer even geleden dat ik hier wat heb geschreven merk ik nu. Oorzaken te over, maar daarmee zal ik jullie niet vermoeien. Belangrijkste is dat ik weer ga proberen om regelmatig wat te publiceren. En ik begin met Jazz in Duketown 2014. Niet dat ik daar dagenlang de meest fantastische platen heb gemaakt, eigenlijk ben ik alleen op zondag, vroeg in de middag, de stad in geweest. Met een speciale reden, namelijk om de band Blue 7 te zien optreden. Waarom? Omdat ik een van de bandleden ken en dit een uitgelezen moment was om ze eens te zien optreden. En als je dan toch gaat, neem je de fotospullen uiteraard mee, toch?

 Maar wat blijkt, Blue 7 bestaat maar uit 6 muzikanten. Vanwaar de naam dan? Daar kom je alleen achter als je een optreden van ze komt bijwonen.... Maar geloof me, ze maken een fantastisch stuk muziek. Ik heb er in ieder geval van genoten. Mochten ze ooit in de buurt optreden, niet  aarzelen maar ga er naar toe! Of nog beter, boek ze gewoon...

Guiseppe Manouso, Citta della Pieve

Je kent het wel, je bezoekt een italiaanse stad (Citta della Pieve in dit geval) en tegen de tijd dat je koffie hebt gedronken, en de stand inloopt, lijkt die compleet uitgestorven. Want het is siesta. We blijven het maar vergeten. Dat heeft als nadeel dat een hoop bezienswaardigheden niet geopend zijn. Maar dan zouden we ook nooit afdwalen in de stad en zo loop je door straten waar je normaal niet zo snel zou komen. En dan loop je langs een openstaande deur en denk je wat zie ik nou toch? En meteen daarna, zouden we binnen mogen? Gelukkig mogen we even een blik binnenwerpen en blijkt de meubelrestaurateur (want dat is ie) engels te spreken. En dan loop je binnen, en mag je, gelukkig, foto's maken van zijn atelier. Want woorden schieten tekort om te beschrijven wat je daar aantreft.

Uiteraard een complete uitrusting om meubels te restaureren. Guiseppe is tenslotte meubelrestaurateur. Eentje van de 'oude stempel' zeg maar. Vakwerk is handwerk, je kent het idee wel, en het hele atelier ademt diezelfde sfeer dan ook.

Vandaar dan ook dat ik deze keer de foto's in zwart-wit beter bij de sfeer vond passen dan in kleur. Maar meer dan omzetten in zwart-wit en wat korrel toevoegen was niet nodig om de sfeer van daar weer terug te krijgen. Wat je niet kunt zien op de foto's : zelfs bij 35 graden buiten, is het stervenskoud binnen in het atelier van Guiseppe. Soms is het niet erg als je midden in de siesta tijd op pad gaat.

Vakantie 2013

En het is al weer vakantie, zomervakantie. Je leeft er een hele tijd naar toe (alhoewel we in mei ook al even weg zijn geweest) en het is zomaar weer voorbij. Ja, wij zijn al terug, en in de komende weken hebben we tijd om al de mooie momenten en bijzondere ontmoetingen eens goed op een rij te zetten, de juiste plaatjes erbij te zoeken en er een stukje over te schrijven. Maar dan blijkt dat het zelfs in Nederland warm kan worden de komende tijd. Dus gaat alles wat langzamer, en ook het uitzoeken van de foto's. Dus even geduld, en er komt weer wat nieuw materiaal langs, tot die tijd, geniet van de komende periode, zoals wij dat in Italie hebben gedaan.

Ambachten : Namsce Bazar

Zo blijf je tijdens de vakantie natuurlijk niet alleen maar op je stoel liggen met een biertje of lekker glaasje wijn in de hand. Je wilt ook eens wat zien, en mensen ontmoeten. En soms gebeurt dat heel onverwacht. Zo ook in deze winkel, de 'namsce bazar'. Net buiten San Gimignano, ligt, deze ietwat onopvallende winkel. We zijn er al ettelijke malen langsgelopen, maar pas dit jaar keken we echt naar binnen. En daar zagen we iemand nog handmatig lederen riemen, tassen en portemonnees maken. Eigenlijk zagen we dat natuurlijk niet, maar deze beste man was op dat moment stukjes leer in de olie aan het zetten om er later een portemonnee van te maken. En dat ie ook tassen en riemen maakte, vertelde hij ons later.



Want als Antonio Marconi begint te vertellen, komt zijn hele levensverhaal langs. Gestudeerd als ingenieur, niet gelukkig in zijn werk, en zelf het bewerken van leer opgepakt. Zonder leermeester, en tegen het advies van zijn ouders in. Maar na een lastige aanloopperiode, blijkt hij wel kundig en uiteindelijk komt zijn opleiding wel van pas bij het runnen van een winkel. Hij loopt intussen tegen de pensioengerechtigde leeftijd en zou zijn kennis graag doorgeven. En heeft dat ook een paar keer geprobeerd. Toch blijkt het hebben van de alleen niet voldoende te zijn. Het aanvoelen van wat de markt wil, is veel voornamer. En het grote probleem is de import van landen als China.
Als je in San Gimignano komt, stap er eens binnen en maak een praatje. Dat stelt ie zeker op prijs. Wij zijn er binnengestapt, om er pas 1 uur later weer buiten te gaan.
En kijk ook eens op zijn site :Namsce bazar

eurodisney of fotograferen met hogere iso

Dit jaar niet alleen maar carnaval. We hadden wat te vieren en zijn ook 2 dagen weggeweest. Naar Eurodisney, en natuurlijk, de camera gaat mee. Alles over Eurodisney kun je op hun eigen site vinden, dus dat laat ik voor wat het is. Maar fotograferen in eurodisney, daar vertellen ze niets over. En dat kan natuurlijk ook. Dus met de camera in de aanslag het park in. En de hele dag plaatjes maken, zo was de gedachte. Maar het is nog net geen voorjaar en er staat nog niets in bloei. Dan moet je terugvallen op wat andere onderwerpen, of het binnen eens proberen, met hoge iso. Want dat kan tenslotte. Of 's avonds. Het barst er immers van de kleurtjes. Maar dan wel uit de hand, niet vanaf statief. Dus weer hogere iso.