Guiseppe Manouso, Citta della Pieve

Je kent het wel, je bezoekt een italiaanse stad (Citta della Pieve in dit geval) en tegen de tijd dat je koffie hebt gedronken, en de stand inloopt, lijkt die compleet uitgestorven. Want het is siesta. We blijven het maar vergeten. Dat heeft als nadeel dat een hoop bezienswaardigheden niet geopend zijn. Maar dan zouden we ook nooit afdwalen in de stad en zo loop je door straten waar je normaal niet zo snel zou komen. En dan loop je langs een openstaande deur en denk je wat zie ik nou toch? En meteen daarna, zouden we binnen mogen? Gelukkig mogen we even een blik binnenwerpen en blijkt de meubelrestaurateur (want dat is ie) engels te spreken. En dan loop je binnen, en mag je, gelukkig, foto's maken van zijn atelier. Want woorden schieten tekort om te beschrijven wat je daar aantreft.

Uiteraard een complete uitrusting om meubels te restaureren. Guiseppe is tenslotte meubelrestaurateur. Eentje van de 'oude stempel' zeg maar. Vakwerk is handwerk, je kent het idee wel, en het hele atelier ademt diezelfde sfeer dan ook.

Vandaar dan ook dat ik deze keer de foto's in zwart-wit beter bij de sfeer vond passen dan in kleur. Maar meer dan omzetten in zwart-wit en wat korrel toevoegen was niet nodig om de sfeer van daar weer terug te krijgen. Wat je niet kunt zien op de foto's : zelfs bij 35 graden buiten, is het stervenskoud binnen in het atelier van Guiseppe. Soms is het niet erg als je midden in de siesta tijd op pad gaat.

Vakantie 2013

En het is al weer vakantie, zomervakantie. Je leeft er een hele tijd naar toe (alhoewel we in mei ook al even weg zijn geweest) en het is zomaar weer voorbij. Ja, wij zijn al terug, en in de komende weken hebben we tijd om al de mooie momenten en bijzondere ontmoetingen eens goed op een rij te zetten, de juiste plaatjes erbij te zoeken en er een stukje over te schrijven. Maar dan blijkt dat het zelfs in Nederland warm kan worden de komende tijd. Dus gaat alles wat langzamer, en ook het uitzoeken van de foto's. Dus even geduld, en er komt weer wat nieuw materiaal langs, tot die tijd, geniet van de komende periode, zoals wij dat in Italie hebben gedaan.

Vernazza, Cinque Terra

Dit jaar een korte voorjaarsvakantie naar (wederom) Italië. Door omstandigheden 8 dagen, en geen 2 weken, en eens niet in Toscane, maar in een andere streek van Italië, Ligurië. Om precies te zijn een heel specifieke streek van Ligurië, nl. Cinque Terra. 5 dorpjes op een rij, die door de Unesco zijn uitgeroepen tot beschermd werelderfgoed, en een bekende omgeving om veel wandelingen te maken. De bekendste wandeling hier is de via dell'Amora, die langs de 5 dorpjes loopt, langs de kustlijn. Daarvan hadden we graag een groot gedeelte gelopen (in totaal is die zo'n 20 km lang) om te genieten van het uitzicht. Beginnend in het zuiden, Riomaggiore en dan (al dan niet verdeeld over meerdere dagen, het blijft tenslotte vakantie) langzaam naar het noorden.
Helaas is een groot gedeelte van het wandelpad langs de kust afgesloten, vanwege de aardverschuivingen die in 2011 zijn geweest. En opruimen kost nu eenmaal tijd, zo is de uitleg van de organisatie en wanneer dat het allemaal klaar zal zijn, dat weten ze dus niet. Dus zullen we het moeten doen met een klein gedeelte van het pad dat we wel opkunnen, bij Vernazza (daar zijn we met de auto naar toe gegaan dus). En kijk nou, het is toch zonde dat we de rest van de route niet kunnen lopen? We zullen terug moeten. Maar wanneer??

Indoor Brabant 2013

En ook dit jaar weer present op Indoor Brabant. Zo ook op de zondag(ochtend), samen met dochterlief kijken naar het ponyspringen. En het was spannend dit jaar, heel spannend. De springcompetitie op zaterdag was er niks bij. Pony's die wel erg kort door de bocht blijken te kunnen, en een uiteindelijke winnares (Iris Looymans) die wel heel erg snel door het parcours ging. Maar het gaat niet alleen over Indoor Brabant. Tuurlijk had ik een camera bij me. Om foto's te maken, vanaf de plaats waar je zit. Je bent dus gebonden en sterk afhankelijk waar je komt te zitten (een pers-accreditatie zit er voor mij niet echt in). En al snel begin je dan met de standaard plaatjes

Maar ja, die heb je al eens gemaakt, en ken (en kun) je zo langzaam wel. Dus ga je maar eens wat anders proberen. Net na de race bijvoorbeeld

 

 Of boven de hindernis, maar dan echt close-up. Omdat je er zo dichtbij zit.

 

Of van de winnares, tijdens de ceremonie, line-up of tijdens de ereronde...

 

Het blijft leuk, en daarbij een fantastisch evenement. Volgend jaar weer!

Ars-Longa, onderlinge wedstrijden

Daar heb ik al wel eens vaker een stukje over geschreven. En meestal ging het dan over de wedstrijd zelf, of een nieuwe lens of wat al niet meer. Echter, dit keer eens wat anders. En wel de voortschrijdende techniek. Als fotograaf, al dan niet hobby, amateur of beroeps, investeer je in je apparatuur. Zodat je alle omstandigheden de baas kunt. En geloof me, in een niet zo best verlichte binnenbak zijn de omstandigheden verre van ideaal. Om dan toch nog wat nette plaatjes te maken, heb je wel wat apparatuur, kennis en kunde nodig. En, bescheiden als ik ben, denk ik dat ik daar toch redelijk in slaag.En wat schetst je verbazing als je eens even achterom kijkt. Met een mobiele telefoon en een ipad wordt je beconcurreerd. Alsof dat een fatsoenlijk toestel de loef af kan steken. Dat kan het ook niet, maar voor facebook en hyves is het voldoende. En in deze tijd is er kennelijk niet meer nodig, helaas. Totdat ze er achter komen dat er toch een foto aan de muur moet. Want dat lukt (gelukkig) niet met het materiaal dat op deze foto staat.....

Help-portrait 2012

Het was weer een bijzondere en inspirerende dag gisteren. Vroeg opstaan, en om 9 uur in Breda staan, opbouwen en om 10 uur officiele opening door de wethouder. En dan 6 uur lang (nou iets langer dan) praatje maken, op gemak stellen van de meestal toch wat gespannen bezoekers, en dan ook nog foto's maken. Tot mijn verbazing bezoek van 2 filmploegen, de krant en volgens mij nog wat meer nieuwsmakers. Maar door de gezellige drukte hebben we dat niet allemaal meegekregen.
De eerste vermelding in de krant hebben we intussen al gehaald : artikel BN-De Stem en wellicht morgenvroeg nog een keer.

Maandag 10 december stond er dit stuk in BN-De Stem  en intussen is ook een video verschenen. Hoe meer aandacht voor Help-portrait, hoe beter!

Help portrait 2012 : zaterdag 8 december

 Zaterdag is het zover. Help-portret 2012. Op de site van Help-portret Nederland zien we dat het ieder jaar groter wordt. En zo hoort dat ook. Onderstaand de poster van dit jaar. Om 8 uur zitten we (Liesbeth van Drunen, van het team van vorig jaar, gaat ook mee) in de auto naar Breda. Om 9 uur beginnen met opbouwen en op 10 uur een officiele opening door de wethouder van Breda! Dan tot 4 uur lekker bezig zijn. Dit jaar geven we meteen de foto's mee. Eens kijken hoe dat bevalt, is wel rustiger als we weer thuis zijn, de lange bewerkingssessies van voorgaande jaren hoeven dan niet meer. We hebben er zin in, laat het maar komen