Burgers Zoo

Om precies te zijn, Burgers Ocean. Het is toch al weer even geleden dat ik weer eens wat geschreven heb. Maar je kent het wel, druk met vanalles en nog wat. Zo ook met help-portrait. We zijn al weer gestart met de voorbereidingen. En we zijn heel wat van plan dit jaar en hopen dat het zo doorgang kan vinden.
Maar uiteraard blijven we constant bezig met plaatjes maken, zo ook afgelopen zondag in Burgers zoo. De gehele dag plaatjes lopen maken, maar die zijn voor het familiealbum. Maar in Burgers Ocean, daar lag een uitdaging. Donkere gangen en kamers, met prachtige vissen achter dik glas, en niet al te best verlicht. En inderdaad, ISO moet omhoog om er nog wat van te kunnen maken. Al lopend door de zalen kom je dan uiteindelijk bij de glazen tunnel waar de roggen zwemmen. En dan, met licht van boven, komt er toch wat leuks uit.

Fardamatti met Edwin Wieringh en Ron Feiken

Zo gebeuren er op vakantie soms rare dingen. Zit je in het restaurant van de camping, komen er aan het tafeltje naast je inline skaters terecht om een hapje te eten. En daar raak je mee in gesprek. Blijken het nederlanders te zijn (Edwin Wieringh en Ron Feiken) die nog behoorlijk verdienstelijk kunnen skaten ook. En blijkt er naast de camping een behoorlijke baan te liggen voor die mannen om hun kunsten op te laten zien, en als klap op de vuurpijl is er dan 2 dagen later ook nog een internationale wedstrijd (de Fardamatti) waar een aantal internationale skaters van nivo (waaronder Edwin) hun opwachting zullen maken en kunsten laten zien.
Tja, en dan is het probleem daar. Daar wil je bijzijn om eens te kijken of je dat ook kunt. Niet het skaten, dat is niks voor mij, maar daarvan foto's maken! Dat lijkt wel wat. Maar is de eerste keer, en wat oefenen vooraf is wel handig. Gelukkig zijn Edwin en Ron zo vriendelijk om de dag vantevoren nog wat instructie te geven, zodat ik niet helemaal onvoorbereid op de baan kom te staan. Als wederdienst beloof ik de foto's op te sturen, zodat ze een artikel kunnen schrijven, waarin dan vervolgens weer mijn foto's komen te staan (en een publicatie erbij).
En dan is het uiteindelijk zaterdag, de dag van de wedstrijd. Van 3 tot een uurtje of 7.
En wat denk je : het is me uitstekend bevallen. Wel gaat het enorm snel, maar dit ligt ook wat aan de manier waarop de wedstrijd gereden wordt, met een aantal skaters tegelijk in de baan. Dan wordt het moeilijk in de gaten houden wie nu wat gaat doen.
Wel bewijst de 7D zijn waarde hier. Snelle reactietijden en veel fps doen hun dienst hier. Zonder had ik het ditmaal niet gered (zo probeer ik telkens de aanschaf te rechtvaardigen...).
Intussen zijn de foto's verstuurd en wachten we op publicatie, en op de volgende gelegenheid om deze sport eens vast te leggen. Edwin, tot binnenkort hier in de buurt. Alvast een voorproefje hier beneden:




en intussen staat het artikel online : ga naar de uitgave van september 2011, pagina 50 en volgende......

Lago d'Iseo (deel 2)

Had ik al verteld dat het Iseomeer een schitterend uitzicht biedt? En dan vooral 's avonds en 's nachts? En dat het dan een kleine moeite is om er een leuk plaatje van te maken. Daarom, gewoon om lekker te kijken nog een plaatje van het Iseomeer.
En, moest je daar nou veel moeite voor doen? Nou nee, even opstaan uit de luie stoel was voldoende. Is dit fotografisch nu ingewikkeld? Eigenlijk valt dat nogal mee. Zorgen dat je niet te langzaam gaat in sluitertijd en ISO niet al te hoog, en dat is het eigenlijk wel. Technisch geen vreselijke uitdagingen dus. Statief is ook niet nodig (was ik ook vergeten mee te nemen..). Binnenkort wat plaatjes waar wat meer uitdaging inzat om die te maken.

Lago d'Iseo

Oftewel het Iseomeer. Een niet al te groot meer in Italie, alwaar we eerst (voor het bezoek aan San Marino) op een camping gestaan hebben. Direct aan het water. Dus voortent uit en direct het water in. Maar hét grote voordeel van zo'n plaats is het uitzicht. Zowel links als rechts een waanzinnig uitzicht over het meer. Natuurlijk is er in de omgeving ook wel wat te zien, maar waarom de camping af als je de hele dag vanuit je luie stoel dit uitzicht hebt?
En dan, als het avond wordt, is het bijna sprookjesachtig.

San Marino

Het is al even geleden dat ik wat heb 'geblogd'. Niet zozeer omdat ik niets gefotografeerd heb, integendeel, het was behoorlijk druk. Te druk zelfs, zodat het bloggen er even bij is ingeschoten. Met de Communie, nieuwe website, de wandel-3-daagse (zie , wat foto's van de oudste (musical, afscheid groep 8) en de voorbereiding op de vakantie, was het te druk om ook nog even te bloggen.
Maar die perikelen zijn achter de rug, en tijdens de vakantie hebben we weer volop tijd gehad om weer eens wat plaatjes te maken. En waar zijn we dit jaar dan geweest? Wederom in Italie (net als de vorige 4 jaren), alleen dit keer in een andere streek. Eerst ruim een week aan het Iseo-meer, en vervolgens ruim 1 week in San Marino.
Ik begin dit keer met een plaatje van San Marino. Over San Marino zelf is genoeg te vinden op het internet, maar het bezoeken van San Marino is absoluut de moeite waard. Wat een mooi stadje (alhoewel, zo groot is het nou ook weer niet). Maar de ligging en bouw zijn fantastisch. De 3 torens liggen op een bergrug en geven een prachtig uitzicht (dat komt misschien in de volgende blog). Maar eerst een plaatje van een van de torens (Toren nummer 1. Deze is als eerste gebouwd...verder is er toren nummer 2 en nummer 3.....wat een creativiteit).

nieuwe site

En dan is ie er eindelijk. De oplettende bezoeker had de link al kunnen zien staan aan de rechterzijde. De website is er eindelijk. www.maessen.net is het uiteindelijk geworden. Veel andere URL's waren al bezet, dat krijg je als je maar blijft twijfelen. Het ontwerp heeft nogal wat voeten in de aarde gehad, want steeds maar uitgesteld. Fotograferen is tenslotte leuker.. Bouwen van de site is dan ook uitbesteed (Marc : Merci, op naar de volgende.). Nog slechts 1 knopje (mail me) aan te passen en de site is echt af. Deze keer dan ook geen foto. Op de site staan er meer dan voldoende. Kijk eens rustig, en laat eens weten wat je ervan vindt, of wat er beter kan.

communie in Empel

En daar sta je dan, op de vrije zondagochtend, om 8 uur, geheel vrijwillig, met je camera in de kerk. Om wat portretjes te maken, want het waren dit keer wel erg veel communicantjes. En als er 2 missen zijn, kun je als enige fotograaf het niet redden om van alle communicanten een portret te maken. En dan help je en neem je de tweede serie portretjes voor je rekening. En als je er dan toch bent, schiet je binnen ook wat plaatjes mee. De eerste fotograaf let immers wel op dat ie de goede momenten pakt, en zo heb je de handen en de aandacht vrij om eens goed naar andere momenten te zoeken. En die zijn er wel, als je maar geduld hebt, en goed blijft kijken.